Sinds een aantal jaar zet ik mijn huis regelmatig op AirBnb om te verhuren aan reizigers. Mijn kleine oude huisje in de Driehoekstraat in Amsterdam vult zich met geheimen en verhalen van over de hele wereld. Voor sommigen is mijn huis een plek om thuis te komen of terug te keren, voor anderen een plek om heel snel weer te vergeten. Het huis houdt alle gebeurtenissen voor zich, de muren hebben hier geen oren, maar heel soms lijkt het alsof de stemming is blijven hangen. Al die mensen met hun verhalen: het huis houdt hun geheimen vaak voor zich.
Toch probeer ik goed te luisteren in de vaak erg korte momenten dat ik ze ontmoet, mijn gasten te observeren en heb ik mezelf erin geoefend om het huis te lezen. Noem me een voyeur.

In de laatste drie jaar sliepen er meer dan 100 verschillende mensen in mijn bed.

Ik vind het fascinerend dat mensen zich in mijn bed hebben gerust, zich bloot hebben gegeven, op hun kwetsbaarst waren en ik tegelijkertijd zo weinig van ze weet. Wie zijn ze en waarom komen ze naar deze plek toe?

Het is onmogelijk om alle reizigers ook maar een beetje te generaliseren. Hoewel ik dacht dat veel bezoekers voor Anne Frank en onze coffeeshops komen, blijkt onze hoofdstad om veel meer redenen een favoriete bestemming te zijn. Al snel bleek dat er net zoveel redenen als mensen zijn om naar Amsterdam te reizen. Wat je er doet. Hoe lang je blijft. Of je verbonden bent met de stad. Zuig je haar op of kom je haar juist iets geven. En of je van haar houdt en alles van haar wil weten.

Ik heb mijn huis op AirBnB aan honderden mensen verhuurd. Dit is wie zij zijn.