The translation of the original Dutch text is in progress.



In de jaren zestig nam de productie van foto- en filmcamera’s in Japan enorm toe. De Japanners werden verleid om massaal te gaan fotograferen en filmen. Daar was niet veel voor nodig, iedereen wilde wel een camera als die maar betaalbaar was. Om de prijzen te verlagen werden de lopende banden in de camerafabrieken in steeds hogere versnellingen gezet. De binnenlandse markt kon die hoeveelheden niet aan. De export werd op gang gebracht. Met als gevolg een wereldwijde discussie over de kwaliteit van de Japanse producten. Om die in de gewenste richting te sturen werden vanuit Japan reclame- en public-relations acties ondernomen. Sterk gericht op de fotohandel en de bladen voor fotografen en smalfilmers. Als uitgever / hoofdredacteur van Fototribune, maandblad voor foto- en filmamateurs en het vakblad TTF (toegepaste fotografie en film) kwam ik midden in de stormachtige debatten over nut en noodzaak van vernieuwingen, de popularisering van het fotograferen en filmen, zakelijke belangen en sentimenten van de ‘oude garde’. Dus volop kopij voor de tijdschriften. En twee uitnodigingen om in Japan, in 1969 en in 1971, te komen kijken hoe de camera’s daar gemaakt werden. De foto’s van die 2 superkorte reizen vloeien in dit boek samen tot een visuele herinnering aan het analoge tijdperk in de Japanse foto- en filmindustrie. Details over het wie, wat, waar, zijn verloren gegaan. De beelden vertellen het verhaal. Dat is nog steeds de kracht van filmen en fotograferen.