In de krant lijkt het een succes verhaal van een oud IJmuidenaar die zijn weg via fotografie terug vond naar zijn geboorte plaats.Dat was het ten dele.
Wat niet verteld werd was dat hij ook op zoek was naar zijn roots omdat hij , na een intern conflict , net onslagen was uit zijn baan als huisarts in Amsterdam.
Zonder baan , met vier jaar wachtgeld en een schadevergoeding op zak leek hij alle tijd te hebben om te fotograferen.
Door de ogen van de volwassene van nu probeerde hij de herinnering van het kind van toen in foto’s vast te leggen.
In dat proces groeide zijn zelfvertrouwen als fotograaf door publicatie in de krant en een tentoonstelling in de Stadsschouwburg te Velsen.
Fotografie is altijd een dierbare hobby gebleven,die een professionele uitstraling heeft.